Malarz, urodzony 28.05.1902 we Lwowie, zmarł 26.06.1937 w Otwocku. Syn Karola, artysty dram. Odbył służbę ochotniczą w 1920 w wojsku polskim. W 1921 rozpoczął we Lwowie studia malarskie u Kazimierza Sichulskiego. W 1922 wyjechał do Krakowa i studiował w ASP, krótko pod kierunkiem Józefa Mehoffera, następnie u Józefa Pankiewicza i Felicjana Kowarskiego w pracowni malarstwa monumentalnego, gdzie uzyskał dyplom w 1928 roku. Jako stypendysta Funduszu Kultury Narodowej podróżował 1928-1929 po Włoszech (Rzym, Neapol, Florencja). W latach 1929-1936 przebywał w Warszawie. Pracował tu krótko jako asystent F. Polkowskiego przy katedrze planistyki Politechniki Warszawskiej. W latach 1936 / 1937 leczył się w sanatorium przeciwgruźliczym w Otwocku. Z prac wykonanych w okresie studiów u J. Pankiewicza i F. Kowarskiego na uwagę zasługują akty, o sumiennym i wnikliwym rysunku. Komponował również malowidła ścienne (nie zachowane nawet w projektach). W czasie pobytu we Włoszech interesował się szczególnie malarstwem pompejańskim, mistrzami włoskiego renesansu, czego wpływ widoczny jest w "Portrecie pani na niebieskim tle". Silne wrażenie wywarła na artyście twórczość Coreggia, co ujawniła się m.in. w "Akcie dziewczęcym" malowanym w Rzymie. Adwentowicz pracował głównie nad zagadnieniami rysunku postaci ludzkiej oraz portretu, który stanowi jedno z jego największych osiągnięć, np. : "Portret Wacława Taranczewskiego" oraz "Autoportret z laską". W 1933 roku w ramach konkursu zamkniętego wykonał plafon (ol./pł.) "Pallada i Nike" do jednej z sal zamku wawelskiego. W tym okresie zajmował się głównie kompozycją wielofiguralną o treści historycznej, mitologicznej i biblijnej. Powstały wtedy dzieła "Ucieczka do Egiptu" oraz "Tobiasz z trzema aniołami". W latach 1936-1937 wykonał pełen ekspresji "Cykl szpitalny". Z ostatnich lat życia pochodzi także cykl obrazów ilustrujących Pana Tadeusza (m.in. "Polonez", "Napad na Soplicowo"). <br>Adwentowicz stosował w swych pracach stłumioną gamę barwną i precyzyjny rysunek. Malował obok portretów i kompozycji figuralnych, także pejzaże i studia kwiatów. Należał do Grupy Pryzmat, biorąc udział we wszystkich jej wystawach. Wystawiał również z grupą Zwornik (Kraków, Lwów 1929), Grupą Akwarelistów w 1932 roku oraz w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie w latach 1931-1937. <br>Wybitnie uzdolniony, żyl krótko - zmarł na gruźlicę. Dorobek zniszczyli Niemcy w Warszawie. W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajdują się 3 jego obrazy olejne i 4 akwarele.